Terminologia obowiązująca przy oznaczaniu gatunków herbat.

T (Tip) – herbata z nierozwiniętych pączków liściowych.

F (Flowery) – to herbaty kwiatowe zawierające flesze (pączek i dwa listki)

G (Golden) – herbaty o złocisto bursztynowym naparze

P (Pekoe) – produkowana z liści krótszych i grubszych (3 i 4 liść)

O (Orange) – herbaty z długich liści na gałązce

S (Souchong) – jest chińskim określeniem grubego towaru. Są to najgrubsze frakcje liści podłużnie zwinięte

B (Broken)– herbaty z łamanymi liśćmi

F (Fannings) – odsiewy herbat, używane do mieszanek, zazwyczaj gorszej jakości.

Klasyfikacja herbaty

W sklepach spotykamy się z różnorodnymi rodzajami herbaty, ale jak rozróżnić je i zrozumieć, które z nich są najlepsze? Przede wszystkim warto znać podstawowe oznaczenia herbat, które pozwalają na klasyfikację herbaty. Do najpopularniejszych należą:

• Golden Flowery Orange Pekoe (GFOP) – to herbata zawierająca dodatkowo złote pączki, co nadaje jej złocisto-bursztynowy kolor naparu i delikatne listki charakteryzujące się kwiatową nucie.
• Tippy Golden Broken Orange Pekoe (TGBOP) – herbata z łamanych długich i grubych liści z dodatkiem młodych pączków
• Flowery Orange Pekoe (FOP) – herbata fop zrobiona z pierwszego liścia pędu i końcowego pączka. Tak znakuje się herbaty najwyższej klasy
• Tippy Golden Flowery Orange Pekoe (TGFOP) – jest to herbata zawierająca dużo złocistych pączków, co sprawia, że smak napoju charakteryzuje się głębokim aromatem z nutą słodyczy. W przypadku herbat łamanych, mamy Tippy Golden Flowery Broken Orange Pekoe (TGFBOP), który łączy w sobie walory złotych tipsów i charakterystyki łamanych liści.
• Finest Tippy Golden Flowery Orange Pekoe (FTGFOP) – to herbata o bardzo wysokiej jakości. Jeśli zobaczysz oznaczenie Special Finest Tippy Golden Flowery Orange Pekoe (SFTGFOP), wiesz, że masz do czynienia z najwyższą jakością herbata.
• Special Finest Tippy Golden Flowery Orange Pekoe (SFTGFOP) – – najwyższej jakości, specjalnie wyselekcjonowana herbata, zawierająca pączki o kwiatowej nucie. Jeśli za literami określającymi stopień gradacji pojawia się „1”, to oznacza to herbatę najwyższej jakośc
• Orange Pekoe (OP) – to herbata o długich spiczastych liściach, która jest jednym z najpopularniejszych rodzajów na rynku. Jej główna klasa herbaty, Broken Orange Pekoe (BOP), to herbata zawierająca łamane długie liście.
• Broken Pekoe Souchong (BPS) – susz zawiera łamane grube liście wraz ze zwiniętymi podłużnie dużymi liśćmi o nieregularnych wielkościach.

Oprócz wymienionych oznaczeń, warto również zwrócić uwagę na Flowery Orange Pekoe (FOP). To herbata zrobiona z pierwszego liścia pędu i końcowego pączka. W przypadku herbat łamanych, spotkać możemy Flowery Broken Orange Pekoe (FBOP).

Pył i Miał – herbata w torebkach

Współczesny rynek oferuje również herbaty ekspresowe, które znane są z produkcji herbaty w torebkach. Tu dominują oznaczenia takie jak Pekoe Fannings (PF) czy Broken Orange Pekoe Fannings (BFOF). Herbata taka często jest w jednorodnych rozmiarach cząstek, co przyspiesza proces zaparzania, najczęściej stosowana w herbatach ekspresowych.

W tej kategorii możesz się również spotkać z oznaczeniami:

OF –  Orange Fannings – Dobra herbata z południowych Indii, częściowo Ameryki południowej i Afryki

PF – Pekoe Fannings – Produkowana jest w Assam, Południowych Indiach, Kenii, Bangladeszu. W wyglądzie drobna jednakowego kształtu, napar ciemny aromatyczny i mocny

BFOF – Broken Orange Pekoe Fannings – produkowana głównie na Cejlonie, Indonezji, południowych Indiach, Kenii, Mozambiku, Bangladeszu i Chinach. Jest to czarna herbata o bardzo drobno pociętych liściach, nie zawiera tipsów. W Indonezji jest nazywana BOP

TGFOF i GFOF – Tippy Golden Flowery Orange Fannings, Golden Flowery Orange Fannings  – ten rodzaj stosowany jest do produkcji wysokogatunkowych herbat ekspresowych, zazwyczaj jest to specjalnie przesiewana herbata Darjeeling.

FOF – Flowery Orange Fannings – popularna w Assam i Bangladeszu.

PD – Pekoe Dust – Produkowana jest w Indiach, jest to bardzo drobna herbata prawie pylista

Jakie herbaty unikać?

Podczas wyboru herbaty warto unikać niższej klasy herbat, takich jak pył herbaciany czy herbaty o nierówne kawałki. Choć mogą być tańsze, często brakuje im pełni aromatu i głębi smaku.

Która herbata jest najzdrowsza?

Choć wszystkie herbaty mają swoje właściwości prozdrowotne, zielonej herbaty przypisuje się najwięcej korzyści dla zdrowia. Dzięki zawartości polifenoli i katechin, działa przeciwutleniająco, przeciwwirusowo i przeciwnowotworowo.

Co oznacza Pekoe?

Słowo „Pekoe” pochodzi z chińskiego terminu opisującego srebrzysto-białe pączki, które były zbierane podczas ręcznego zbioru herbaty. W kontekście klasyfikacji herbaty, „Pekoe” odnosi się do określonego rodzaju liścia używanego do produkcji herbaty. Jest to herbata produkowana z liści krótszych i grubszych, często będących trzecim lub czwartym liściem z pędu. Znaczenie to ewoluowało i w handlu międzynarodowym stało się synonimem wysokiej jakości herbaty czarnej.

W klasyfikacji herbaty, „Pekoe” jest często łączony z innymi terminami, takimi jak „Orange” w „Orange Pekoe”, co odnosi się do długich liści herbaty, czy „Flowery” w „Flowery Pekoe”, co sugeruje obecność młodszych, bardziej delikatnych liści oraz pączków.

Chociaż samo słowo „Pekoe” może być mylące, ważne jest, aby pamiętać, że odnosi się ono do jakości i rodzaju liścia herbaty, a nie do smaku czy aromatu naparu.

Artykuł Klasyfikacja i oznaczenie herbat pochodzi z serwisu SekretyHerbaty.pl.

Herbata po angielsku

Brytyjska herbata to nic innego jak mocny napar, przeważnie bardzo słodki, zawierający odrobinę mleka. Bardzo często podawany jest w towarzystwie biszkoptów lub babeczek. Początkowo suche liście czarnej dodawano do różnego rodzaju lekarstw, które dostępne były jedynie dla osób zamożnych. Dopiero z czasem trafiła na stoły biedniejszych, jednak została lekko zmodyfikowana. Zazwyczaj mieszano ją z innymi liśćmi roślin oraz odpowiednio farbowano. Mimo tego, mieszkańcy Wielkiej Brytanii nadal uwielbiają pić ten słynny napar, a sam kraj stał się herbacianym imperium. Według statystyk, każdy Brytyjczyk w ciągu roku jest w stanie spożyć około 2 kilogramów herbaty, co daje średnio 6 kubków dziennie. Słynnym napojem stał się jednak ten, pity po godzinie 17. Czym się charakteryzuje?

Five o’clock

Tak naprawdę zwyczaj popijania popołudniowej herbatki zapoczątkowała VII księżna Bedford – Anna Maria Russell. Czas elektryfikacji sprawił, że domy arystokratów wyposażone były w oświetlenie. W związku z tym kolacje w bogatych rezydencjach odbywały się wtedy dopiero o godzinie 20. Z racji tego, że obiady przyrządzane były w południe, trudno było wytrzymać bez jedzenia przez wiele godzin. Księżna jednak nie zamierzała się głodzić i wydała rozkaz, aby służba podawała dla niej herbatę z kanapkami i ciasteczkami około godziny 17. Na taki poczęstunek zwykle zapraszała swoje koleżanki i prowadziła z nimi nieco „luźniejsze” rozmowy. Kobiety na spotkania przy filiżance herbaty cieszyły się dużą swobodą, nie musiały bowiem ubierać szykownych strojów. Najczęściej przychodziły w ubraniu domowym, bez gorsetu i uroczystych dodatków tzw. tea gown. Dzięki tea time wyższe sfery społeczne miały okazję na bezpieczne spotkanie się z kochankiem lub kochanką – romanse w ubiegłych czasach były kultową rozrywką.

Obecnie większość osób odpuściło sobie zasiadanie do stołu o godzinie 17 ze względu na pośpiech, który towarzyszy ludziom każdego dnia. Jednak królowa Elżbieta II wytrwale kontynuuje ten słynny zwyczaj.

Jakie są najpopularniejsze rodzaje herbat w Wielkiej Brytanii?

Herbata dla Brytyjczyków jest podstawowym napojem. Jednak nie ograniczają się do picia jednego rodzaju tego bursztynowego naparu. Mieszanki owocowe lub popularna zielona herbata są znane i lubiane przez mieszkańców Wysp Brytyjskich. Mimo tego, tradycyjnymi gatunkami herbat są:

• → Earl Grey – herbata czarna, najczęściej spożywana beż żadnych dodatków, ewentualnie z cukrem i cytryną. Przeważnie nie dodaje się do niej mleka, posiada aromat z bergamotki.
• → English Breakfast Tea – mocna herbata śniadaniowa, pobudza organizm podobnie jak kawa.
• → Afternoon Tea – pełni funkcję podwieczorku, najczęściej podawana jest z mieszanką słodkości tj. babeczek, ciastek. Jej smak zdecydowanie różni się od śniadaniowej herbaty – jest wyczuwalnie delikatniejsza i łagodniejsza.

W jaki sposób podawać herbatę po angielsku?

Istnieje wiele sposobów na to, aby zaparzyć idealną herbatę. Jednak Brytyjczycy uwielbiają porządek i popołudniową herbatkę parzą w oparciu o wskazówki BSI (British Standards Institution) – wiodącą organizację, zajmującą się tworzeniem norm. Ta najstarsza na świecie jednostka przedstawia wzorowy przepis na smaczną herbatę:

• Należy przygotować porcelanowy imbryk oraz 2 gramy suszu herbacianego na 100 mililitrów wody. Herbaty czarne zalewa się bardzo gorącą wodą, której temperatura nie może być niższa niż 95 stopni Celsjusza. Całość zaparza się około 6 minut.
• Filiżanki trzeba ogrzać i wlać do nich mleko (2,5 ml na filiżankę). Dolewać herbatę można tylko i wyłącznie wtedy, gdy w filiżance jest już mleko. Prawdziwej angielskiej herbaty nie należy słodzić.

Herbata do mleka czy mleko do herbaty?

Mimo tego, iż według zasad BSI prawdziwa angielska herbata to ta, którą dodaje się do mleka, przyrządzanie bursztynowego napoju budzi wiele kontrowersji wśród mieszkańców Wielkiej Brytanii. Wiele osób posiada swoje koncepcje, poparte mocnymi argumentami. Niegdyś twierdzono, że wlanie do filiżanki mleka przed dodaniem naparu niweluje możliwość pęknięcia naczynia. Dla tych, którzy posiadali solidną zastawę, lepszą opcją było dodanie określonej ilości mleka do wcześniej przygotowanej herbaty. Ludzie, wykonujący najczęściej ciężkie prace budowlane, nie zwracali na to większej uwagi. Dla nich ten napój musiał sycić, rozgrzewać i ugasić pragnienie. W związku z tym wsypywano do niego dużą ilość suszu, zalewano wrzątkiem i nie żałowano mleka. Budowlańcy przygotowywali herbatę nie dbając o żadne kodeksy i zasady. Bardzo często słodzili ją również miodem lub mlekiem.

Dodanie mleka do herbaty sprawia, że w filiżance występuje wiązanie białek, co zdecydowanie pogarsza smak napoju. Nauka zatem wskazuje na pierwszeństwo mleka nad herbacianym naparem.

Podsumowanie

Herbata dla Brytyjczyków jest zdecydowanie ulubionym napojem. Wielu z nich nie wyobraża sobie rozpoczęcia dnia bez mocnej English Breakfast Tea. Ten bursztynowy napar, pity z dodatkiem mleka, nawiązuje tradycją do dawnych, królewskich czasów. Obecnie niewiele osób stosuje narzucone z góry przepisy idealnego parzenia herbaty – większość bowiem sporządza herbatę według własnych preferencji.

Artykuł Herbata w Wielkiej Brytanii pochodzi z serwisu SekretyHerbaty.pl.

Herbata wyznacznikiem dziennego rytmu w Turcji

Turcja to kraj, w którym niewyobrażalny jest dzień bez herbaty. Turecka herbata podawana jest w każdej sytuacji – na spotkaniach biznesowych czy towarzyskich, w pracy, do śniadania, na ulicy, a nawet w kolejce do sklepu – często nawet bez pytania. Jest symbolem gościnności i świadczy o uwadze gospodarza. Serwowana jest jednak zawsze po posiłkach i w restauracjach, oprócz herbaciarni, często na koszt zakładu. Szklanki tureckie o charakterystycznym kształcie tulipana są niewielkie, dlatego wypija się ich nawet kilkadziesiąt dziennie.

Można powiedzieć, że herbata turecka jest kluczem do poznania tureckiej kultury. Z jej pomocą można łatwo „przełamać lody” – gdy tylko przy rozmawiających postawione zostają szklaneczki z „czajem”, konwersacja od razu nabiera bardziej przyjaznego wyrazu, a atmosfera staje się luźniejsza. Ten niepozorny i prosty napój potrafi przełamać wiele barier i zwiększyć prawdopodobieństwo na korzystny rezultat rozmowy, dlatego nigdy nie należy odmawiać szklanki tureckiej herbaty.

Turecka herbata jest spożywana praktycznie wszędzie – na ulicach, w biurach, w restauracjach i herbaciarniach, w parkach i domach. By godnie kogoś ugościć, jest możliwość zamówienia herbaciarza, który dostarczy świeżo zaparzony napój do domu czy biura. Mile widziane i kulturalne jest również podawanie do niej różnych przekąsek, takich jak ciastka.

Herbata – pochodzenie

Wiecznie zielona roślina, czyli herbata, uprawiana jest między zwrotnikami. Początkowo, jej plantacje znajdowały się tylko w Chinach, Indiach i Tybecie, jednak z czasem zyskała większą popularność. Teraz uprawy herbaty znajdują się między innymi na terenie południowej Azji, Afryki, Ameryki Południowej i przede wszystkim wielu krajach Azji, również w Turcji, która jest jednym z czołowych producentów herbaty na świecie. Tradycyjna herbata turecka pochodzi z okolic Rize i Trabzon, a najbardziej znani producenci to Çaykur i Doğuş.

Z szczytowych listków herbaty parzony jest napar o tej samej nazwie. Choć zwyczaj picia herbaty kojarzony jest z Wielką Brytanią, to właśnie w Turcji pije się jej najwięcej. Początkowo była sprowadzana z Chin, jednak nie była bardzo popularna – była pita tylko przez elitę, którą było na nią stać. Dopiero po II wojnie światowej zaczęto sadzić herbatę w północno – wschodniej Turcji, gdzie panuje przyjazny dla upraw wilgotny i ciepły klimat.

Ten tradycyjny dla tego kraju napój jest traktowany tak, jak kawa w pozostałych częściach świata, w tym i w Polsce – według zwyczaju spożywana m.in. rano, w pracy, podawana gościom… Roczna średnia spożycia na osobę wynosi w Turcji około 3 kg na osobę, co jest jednym z najwyższych wyników na świecie. Turecka herbata to najczęściej herbata czarna, chociaż Turcy piją również jabłkową – „elma çayı”, czyli po prostu napar z suszu z jabłek – i herbaty ziołowe, np. lipową.

Właściwości tureckiej herbaty

„Czaj”, czyli herbata po turecku, jest podawana niemal w każdej sytuacji i niezależnie od pory roku. Rozgrzewa podczas chłodnych zimowych wieczorów, ale również przynosi ulgę w gorące dni. Może wydawać się to sprzeczne, ale wbrew pozorom, gorąca herbata może dać ochłodę w czasie upałów, ponieważ podnosi temperaturę ciała, przez co mniej odczuwamy różnicę w stosunku do temperatury otoczenia. Gasi pragnienie i dzięki niej również mniej się pocimy, jednak herbata ma działanie moczopędne, przez co trzeba kontrolować ilość przyjmowanych płynów, by się nie odwodnić. Herbata zawiera również teinę (kofeinę), która działa pobudzająco i poprawia metabolizm. Mimo wielu korzystnych właściwości, problem pojawia się, gdy z jakiegoś powodu herbaty zabraknie. Jako iż turecka herbata jest mocna i wypijana w nieograniczonych ilościach, ciężko się dziwić, że po jej odstawieniu pojawia się zmęczenie i problemy z funkcjonowaniem.

Przeczytaj także:

Czarna herbata właściwości, działanie i parzenie

Herbata cejlońska właściwości, pochodzenie, ciekawostki

Jak parzyć herbatę turecką?

Herbata po turecku jest najczęściej czarna, gorąca i mocna. Jest wyrazem gościnności, a umiejętność jej parzenia świadczy o znajomości tureckiej kultury. Przygotowanie jej nie jest jednak takie proste, a konsekwentni tradycjonaliści wiążą z tą czynnością wiele – dla niewtajemniczonych mogłoby się wydawać dziwnych – zasad i przekonań. Swój wyrazisty smak, aromat i bursztynowy kolor herbata turecka zawdzięcza specyficznemu sposobowi parzenia według wieloletniej tradycji, który traktowany jest niemal jak rytuał i wymaga czasu (około kilkanaście do nawet kilkudziesięciu minut). W czym tkwi sekret?

Parzenie tureckiej herbaty – przepis

Do parzenia „czaju” potrzebny jest przede wszystkim dwupoziomowy czajnik – „demli”. W dolnym naczyniu gotujemy wodę, a górny jest przeznaczony na esencję. Gdy woda w dolnej części gotuje się – ale nie tylko zawrze, dobrze kiedy gotuje się na wolnym ogniu nawet kilkanaście minut, podprażając tym samym liście herbaty wyżej – uzupełniamy wodę i wsypany wcześniej do górnej części susz zalewamy wrzątkiem i ponownie gotujemy 10 – 15 min. Górnej części czajniczka nie powinno się przykrywać. Następnie, przelewamy esencję do szklanek i uzupełniamy wodą.

Ilość użytej herbaty zależna jest od jej rodzaju. Można użyć tak zwanej tureckiej – ogólnodostępnej i oferowanej przez wiele firm – lub importowanej. Liście importowanej są większych kawałków. Jest sprzedawana na bazarach, ale nazywana nielegalną i nieoczyszczoną, dlatego mówi się, że może szkodzić. Jest dużo mocniejsza, dlatego daje się jej około jedną trzecią normalnej ilości tureckiej.

Istnieje wiele zasad odnośnie do parzenia herbaty w tradycyjny sposób, które nadają jej niepowtarzalny smak i aromat. Przykładowo, uważa się, że nie powinno używać się czajników aluminiowych, ponieważ mogą wpłynąć niekorzystnie na smak naparu. Również są reguły dotyczące używanej wody – powinna być to woda butelkowana, a nie z kranu oraz należy ją długo gotować, a nie tylko zagotować.

Jak podawać herbatę po turecku?

Herbatę w Turcji podaje się w specyficznych naczyniach. Tradycyjne tureckie szklanki do herbaty mają charakterystyczny kształt tulipana, są niewielkie i przezroczyste, przez co jeszcze bardziej podkreślają wyjątkowy i intensywny, czerwony lub bursztynowy kolor napoju.

W Turcji zwykle podaje się herbatę z dwiema kostkami cukru, jednak niektórzy Turcy potrafią ją posłodzić nawet pięcioma lub więcej. Choć zdarza się półsłodka (z jedną kostką cukru) lub gorzka, turecka herbata z reguły jest dużo słodzona i pozostawienie cukru może się spotkać z zaskoczeniem.

Herbata jest turecką tradycją. To narodowy napój Turków, mimo panującego w innych krajach świata błędnego przekonania, że jest nim gęsta, zawiesista, niezwykle mocna kawa. Warto to wziąć pod uwagę podczas wycieczki do Turcji, ponieważ turecka herbata jest tam chyba najważniejszym elementem kultury i otwiera drzwi do jej poznania. Towarzyszy w codziennym życiu praktycznie od rana do wieczora i w każdej sytuacji. Podając herbatę można przełamać bariery i różnice dzielące rozmówców, a niezręczna lub bardzo oficjalna atmosfera może stać się bardziej komfortowa i sympatyczna. Herbata po turecku to symbol gościnności, świadczy o życzliwości i atencji drugiej osoby, dlatego dobrze jest wdrożyć się w jej temat i wsmakować się w nią – postarać się odkryć jej tajemniczą niezwykłość, nie tylko ze względu na walory smakowe, ale również wynikające z rytuału jej konsumowania korzyści społeczne – przy szklaneczce „czaju” załatwia się niemalże wszystkie sprawy.

Artykuł Turecka herbata pochodzi z serwisu SekretyHerbaty.pl.

Jak powstaje czarna herbata?

Czarna herbata pochodzi z krajów oddalonych od nas o tysiące kilometrów. Jej wyjątkowy i wartościowy skład zawdzięczamy ciężkiej i cierpliwej pracy wielu rąk. Czarnej herbacie poświęca się dużo czasu, a osoby pracujące nad jej najwyższą jakością posiadają szeroko rozwiniętą i głęboką wiedzę w tym zakresie. Napar z czarnej herbaty posiada bardzo przyjemny aromat i ma kolor jasno lub ciemnoczerwony. Najlepiej smakuje podany na ciepło. Czarna herbata to również Assam i Cejlon (z Sir Lanki), Dareeling z Indii oraz wiele innych gatunków. Każdy z nich posiada polifenole (substancje przeciwutleniające) oraz teaflawinę (subst. poprawiająca pracę mózgu).

Zasadniczo proces tworzenia herbaty polega na doprowadzeniu do więdnięcia liści, następnie wykonuje się zwijanie, fermentowanie i suszenie. Zwijanie powoduje, że ścianki komórek liści pękają, a do soku komórkowego dostaje się tlen. Następnie podczas fermentacji dochodzi do zmiany koloru i powstania przyjemnego aromatu. W trakcie suszenia pozbawia się liście resztek wilgoci. Na samym końcu wykonuje się sortowanie, czy grupowanie liści pod względem grubości i wielkości.

• więdnięcie – przeprowadzane w naturalnych warunkach, zazwyczaj trwa nawet do 20 godzin. Można jednak wykonać mechaniczne więdnięcie, wówczas czas ten skraca się do 3 godzin.
• skręcanie – rozpoczyna się po procesie więdnięcia, celem działania jest zapoczątkowanie występowania reakcji chemicznych, które z kolei przyczyniają się do zmiany właściwości herb czarnej,
• fermentacja – rozpoczyna się już w trakcie skręcania liści,
• suszenie liści – następuje na samym końcu, zatrzymuje najlepsze właściwości w herbacie.

Tak przygotowana herbata może zostać zapakowana i przygotowana do wysyłki.

Wpływ czarnej herbaty na organizm człowieka

Wpływ na skórę

Czarna herbata jest jednym z produktów docenianych przez branże kosmetyczną. Właściwości zdrowotne sprawiają, że herbata w dużym stopniu wpływa na kondycję skóry odżywiając ją i spowalniając procesy starzenia. Kosmetyki z zawartością czarnej herbaty, najczęściej stosowane są do skóry wrażliwej i delikatnej. Dodatkowo czarna herbata pomaga w walce z owrzodzeniami i grzybicą.

Wpływ na zęby

Jak się okazuje, czarna herbata wzmacnia szkliwo oraz zmniejsza ilość bakterii w jamie ustnej i zapobiega powstawaniu próchnicy.

Wpływ na układ pokarmowy

Czarna, mocna herbata bez cukru, często podawana jest w przypadku zatruć. W napoju znajduje się bowiem bardzo cenny składnik, jakim jest tanina, która jest substancją wiążącą toksyny. Dodatkowo, czarna herbata polecana jest tuż po ciężkostrawnym posiłku, przyspiesza trawienie. Pamiętaj jednak, że tanina ogranicza możliwość wchłaniania żelaza, raczej nie należy popijać czarną herbatą preparatów i posiłków żelazotwórczych.

Czarna herbata na złe samopoczucie

Właściwości zdrowotne napoju są tak szerokie, że obejmują zasięgiem nawet nasze samopoczucie. Czarna herbata wpływa bowiem na przemęczenie. Dodaje energii i skutecznie usuwa pierwsze symptomy zmęczenia. Dlaczego tak się dzieje? W składnie produktu znajduje się alkaloid – kofeina, wpływający na pobudzenie naszego organizmu i dostarczenie mu odpowiedniej dawki energii. Co ciekawe, wypijana rano filiżanka czarnej herbaty zawiera więcej kofeiny niż kawa.

Zwyczajowy podział czarnej herbaty na kategorie:

• Pekoe, Orange Pekoe, Flowery Orange Pekoe – różne rodzaje małych. Liści, zbierane z górnej części krzewu; według miłośników herbaty to najlepszy napój.
• Broken Pekoe, Broken Orange Pekoe – różne rodzaje małych liści. Zbierane z górnej części krzewu; liście są mechanicznie łamane podczas produkcji.
• Souchong – duże liście herbaciane, zbierane z reguły z dolnej części krzewu.
• Pył herbaciany – najgorszy rodzaj herbaty, używany do produkcji herbaty ekspresowej.

Najbardziej popularne gatunki czarnej herbaty: assam, yunnan, darjeeling, ceylon.

CEYLON

Herbaty cejlońskie pochodzą z Sir Lanki i występują pod różnymi postaciami: całych czarnych liści przypominających plecionkę, czasem rozgałęzionych, małych rozdrobnionych w kolorze ciemnobrunatnym lub czarnym zabarwieniu, stosowanych w produkcji herbat ekspresowych. Wyróżniają się głębokim aromatem i mocnym smakiem. Najbardziej doceniane przez Anglików. Napar może posiadać barwę pomarańczową lub ciemnoczerwoną, a nawet miedzianą. Herbaty cejlońskie zawierają dużo garbnika. Najmniejsze ich liście parzy się tylko przez 2 minuty, a liście występujące w całości przez 3-4 minut.

Ceylon Kenilworth

Posiada długie, spiczaste liście i ma ostry i cierpki smak.

Ceylon OP high grown

Wyjątkowy rodzaj herbaty, który pochodzi z najwyżej położonych upraw cenionego obszaru Nuwara Elia, znajdującego się na wysokości 2000mnpm. Ma wysoką jakość, jasny napar i ciekawy, bardzo subtelny aromat.

CHINA YUNNAN

Odmiana liściasta z prowincji Yunnan. Daje napar bardzo orzeźwiający, ostry i nieco ziołowy.

Golden Yunnan

Znana chińska herbata z regionu Yunnan w południowych Chinach ze złotymi pączkami, o bardzo delikatnym wytrawnym smaku.

ASSAM

Herbata bardzo dobrej jakości. Naturalny smak, bardzo aromatyczny.

DARJEELING

Ceniona przez koneserów. Posiada ciekawy, kwiatowy aromat. Listki herbaty czarnej zawierają witaminy A, B1, B2, C, E i K, minerały (np. fluor, żelazo, potas, cynk, magnez) oraz bioflawonoidy.

Parzenie herbaty czarnej

Czarną herbatę należy parzyć w temperaturze 100 stopni przez 3-5 minut. Przedłużenie czasu parzenia powoduje, że napar zaczyna smakować gorzko. Dodatkowo dochodzi do wydzielenia taniny, która neutralizuje pobudzające działanie teofiliny. Konkretny czas parzenia zależy od postaci herbaty. Listkową parzymy przez 5 minut, połamaną przez 3 minuty, a pokruszoną przez zaledwie 2 minuty. Najlepiej używać miękkiej wody np. źródlanej. Warto pamiętać, że odmianę Darjeeling parzymy maksymalnie 3 minuty. Herbatę należy zaparzyć w ogrzanym wrzącą wodą, a następnie do sucha wytartym porcelanowym czajniczku, wtedy otrzymamy pełny aromat.

Czas parzenia herbaty wpływa na jej właściwości. Do 3 minut w naparze dominuje teina, która później wiązana jest przez uwalniające się do niego garbniki. Napój jest silnie pobudzający. Przy dłuższym parzeniu uzyskujemy napar o właściwościach relaksujących.Ilość użytego suszu też nie jest bez znaczenia. Zawsze najlepiej sugerować się konkretnymi wytycznymi dla danej herbaty, ale jeżeli nie posiadamy takich informacji, to możemy przyjąć, że optymalną ilością jest 2,5 grama na 200 ml wody. Nie oznacza to, że parząc herbatę w dzbanku powinniśmy ilość naparu zwiększyć stosunkowo do podanych wcześniej wartości. Lepiej przyjąć zasadę, że na każdy litr wody dodajemy 2,5 grama suszu.

Ważne!

Herbaty z regionu Assam parzymy w twardej wodzie.

Po czym poznać, ze herbata się dobrze zaparzyła?

Jest to bardzo proste. Na jej powierzchni zobaczymy charakterystyczną pianę, a napar będzie miał pełny, intensywny smak i głęboki aromat. Niewyczujemy w niej goryczy.

Właściwości herbaty czarnej:

• Poprawa zdrowia jamy ustnej.
• Poprawa funkcji poznawczych mózgu.
• Obniżanie poziomu złego cholesterolu.
• Przyspieszenie wzrostu włosów.
• Chroni przed rakiem.
• Zmniejsza ryzyko zawału serca.
• Zawiera dużo fluoru, więc wspomaga walkę z próchnicą.
• Zapobiega powstaniu kamienia nazębnego.
• Odkaża organizm.
• Zwalcza wolne rodniki.
• Poprawia pracę układu trawiennego.
• Potencjalnie chroni przed cukrzycą.
• Zwiększa koncentrację.
• Pomaga dbać o linię.
• Relaksuje.
• Przeciwdziała zakrzepom krwi.

Negatywny wpływ picia herbaty czarnej

Niestety dobroczynne właściwości to nie wszystko. Pijąc czarną herbatę, a przede wszystkim przesadzając z jej ilością, dostarczamy do organizmu dużą dawkę kofeiny, która powoduje: ból głowy, nerwowość, zaburzenia snu, wymioty, biegunkę, drażliwość, drżenie, nieregularne bicie serca, zgagę, zawroty głowy lub dzwonienie w uszach. Osoby podatne na działanie kofeiny powinny zwracać uwagę na ilość wypijanego naparu. Wato wiedzieć, że herbata czarna może zmniejszyć wchłanianie niektórych minerałów i białka. Można temu zapobiec dodając do niej cytrynę lub mleko. Dzieje się tak ze względu na zawartość garbników.

Czy można pić czarną herbatę w ciąży?

Wiele kobiet zastanawia się, jaki wpływ na ciążę ma czarna herbata. W końcu zawiera sporą ilość kofeiny, więc czy ciężarne nie powinny z niej całkowicie zrezygnować? Picie czarnej herbaty w ciąży nie jest do końca dobre dla rozwijającego się dziecka. W jednej szklance herbaty znajdziemy aż 65 mg kofeiny, a dokładniej teiny. Kofeina zawarta w herbacie jest przyswajana wolniej niż ta z kawy, ale działa dłużej.

Lekarze pozwalają kobietom spodziewającym się dziecka pić maksymalnie 2 szklanki herbaty dziennie. Większa ilość nie jest zalecana nie tylko ze względu na zawartość substancji pobudzającej, ale również na to, że zawarte w niej składniki aktywne hamują wzrost komórek, a zatem mogą źle wpływać na rozwój płodu. Dodatkowo posiada właściwości zapierające, czyli wzmaga zaparcia.

Czarna czy zielona?

Wiele osób zastanawia się, czy pić herbatę czarną czy zieloną, ponieważ są to dwie najpopularniejsze odmiany. Odpowiedź nie jest prosta, ponieważ każda z nich posiada nieco inne właściwości oraz zupełnie inny smak. Postanowiliśmy przygotować dla Państwa porównanie, które pomoże w podjęciu decyzji.

• Posiada właściwości antyoksydacyjne: zielona silne, czarna słabsze
• Zapobiega tworzeniu się wolnych rodników: obydwie w podobnym stopniu.
• Chelatuje jony metali- katalizatory reakcji wolnorodnikowych: Fe -zielona tak, czarna silniej; Cu -obydwie tak samo.
• Posiada zdolność „wyłapywania’’ wolnych rodników: obydwie tak samo
• Powoduje wzrost aktywności enzymów antyoksydacyjnych: obydwie tak samo
• Zapobiega obniżaniu zawartości witaminy E, A i C w organizmie: zielona silniej
• Hamuje stres oksydacyjny: obydwie tak samo
• Hamuje rozwój próchnicy: obydwie tak samo
• Właściwości przeciwbakteryjne : zielona tak, czarna w zdecydowanie mniejszym stopniu
• Pomaga w procesach trawienia: zielona tak, czarna w zdecydowanie mniejszy stopniu
• Zdolność redukowania nadmiaru tkanki tłuszczowej: zielona tak, czarna raczej nie

Artykuł Czarna herbata właściwości, działanie i parzenie pochodzi z serwisu SekretyHerbaty.pl.